GATUNKI:
Komedia, Romans, Shoujo
OPIS:
Ojciec Homare musi oddać dług znajomemu, który to zaciągnął na zbudowanie firmy. Jednak nie ma on pieniędzy, gdyż jego firma zbankrutowała. Postanowił on oddać swoją córkę w zastaw aż do momentu spłacenia długu. Tak więc oto Homare Kitano trafia do domu rodziny Ichinokura.
Do czasu spłacenia długów pracuje tam jako gosposia. Okazuje się, że mężczyzna, który ją przygarnął ma trójkę synów. Dziewczyna niechcący wywraca do góry nogami całe dotychczasowe życie rodzinny. Co z tego może wyniknąć?
GŁÓWNI BOHATEROWIE:
Homare Kitano - główna bohaterka mangi. Ma 15 lat. Została służącą u rodziny Ichinokurów. Uczennica pierwszej klasy szkoły średniej. Jest wesoła i roztrzepana. Podkochuje się w Masamunie Ichinokura. Nie umie gotować. Nie znosi Ranran.
Masamune Ichinokura - najstarszy syn. Uczeń trzeciej klasy szkoły średniej. Prowadzi klub Kendo. Kocha swojego kota Ranran. Przewodniczący szkoły. Od początku czuje niechęć to Homare. Nosi okulary. Jest inteligentnym oraz wysportowanym chłopakiem. Tęskni za matką. Lubi korokke.
Ranran - kot Masamune. Wierny i lojalny wobec swojego pana. Nie cierpi Homare.
Hosui Ichinokura - średni syn. Uczeń klasy drugiej szkoły średniej. Wice przewodniczący szkoły. Prowadzi sekcję kibiców. Homare woła na niego Bonzui.
Hatsuhi Ichinokura - najmłodszy syn. Uczeń klasy drugiej gimnazjum. Świetnie gra na skrzypcach. Lubi Homare i jest dla niej bardzo miły.
Pan Ichinokura - ojciec synów. Zgodził się przyjąć Homare jako zastaw za długi jej rodziców. Jest wysokim oraz bardzo wesołym mężczyzną. Jako jedyny rozumie sytuacje w jakiej znalazła się dziewczyna. Przyznaje, że bardzo chciałby mieć córkę.
MOJA OCENA:
Kreska jest specyficzna. Nie każdemu może przypaść do gustu. Dobre ułożenie kadru, wszystkie tła ą są dobrze skomponowane. Jest mało pustych kadrów.. Męscy bohaterowie są przystojni i inteligentni. Niestety główna bohaterka jak na razie prezentuje się jako głupiutka dziewczynka z tendencją do mówienia o sobie w trzeciej osobie. Poza tym jej zakochanie w Masamune jest wręcz irracjonalne. Może tak mi się wydawać, ponieważ nie wierzę w coś takiego jak miłość od pierwszego wejrzenia. Zresztą więź najstarszego syna z kotem wydaje mi sie troszeczkę niepokojąca. Bo tak na zdrowy rozsądek kto rzuciłby się na ratunek kotu, pozostawiając na pastwę losu drugiego człowieka. Więź emocjonalna rozumiem, ale może należałoby wykazać trochę więcej człowieczeństwa.
Jak na razie jest to dopiero pierwszy tom. Jestem ciekawa jak dalej potoczą się losy dziewczyny jako pokojówki w rodzinie Ichinokura. Mogę polecić tę mangę fanom shoujo.
RYSUNKI:
Komedia, Romans, Shoujo
OPIS:
Ojciec Homare musi oddać dług znajomemu, który to zaciągnął na zbudowanie firmy. Jednak nie ma on pieniędzy, gdyż jego firma zbankrutowała. Postanowił on oddać swoją córkę w zastaw aż do momentu spłacenia długu. Tak więc oto Homare Kitano trafia do domu rodziny Ichinokura.
Do czasu spłacenia długów pracuje tam jako gosposia. Okazuje się, że mężczyzna, który ją przygarnął ma trójkę synów. Dziewczyna niechcący wywraca do góry nogami całe dotychczasowe życie rodzinny. Co z tego może wyniknąć?
GŁÓWNI BOHATEROWIE:
Homare Kitano - główna bohaterka mangi. Ma 15 lat. Została służącą u rodziny Ichinokurów. Uczennica pierwszej klasy szkoły średniej. Jest wesoła i roztrzepana. Podkochuje się w Masamunie Ichinokura. Nie umie gotować. Nie znosi Ranran.
Masamune Ichinokura - najstarszy syn. Uczeń trzeciej klasy szkoły średniej. Prowadzi klub Kendo. Kocha swojego kota Ranran. Przewodniczący szkoły. Od początku czuje niechęć to Homare. Nosi okulary. Jest inteligentnym oraz wysportowanym chłopakiem. Tęskni za matką. Lubi korokke.
Ranran - kot Masamune. Wierny i lojalny wobec swojego pana. Nie cierpi Homare.
Hosui Ichinokura - średni syn. Uczeń klasy drugiej szkoły średniej. Wice przewodniczący szkoły. Prowadzi sekcję kibiców. Homare woła na niego Bonzui.
Hatsuhi Ichinokura - najmłodszy syn. Uczeń klasy drugiej gimnazjum. Świetnie gra na skrzypcach. Lubi Homare i jest dla niej bardzo miły.
Pan Ichinokura - ojciec synów. Zgodził się przyjąć Homare jako zastaw za długi jej rodziców. Jest wysokim oraz bardzo wesołym mężczyzną. Jako jedyny rozumie sytuacje w jakiej znalazła się dziewczyna. Przyznaje, że bardzo chciałby mieć córkę.
MOJA OCENA:
Kreska jest specyficzna. Nie każdemu może przypaść do gustu. Dobre ułożenie kadru, wszystkie tła ą są dobrze skomponowane. Jest mało pustych kadrów.. Męscy bohaterowie są przystojni i inteligentni. Niestety główna bohaterka jak na razie prezentuje się jako głupiutka dziewczynka z tendencją do mówienia o sobie w trzeciej osobie. Poza tym jej zakochanie w Masamune jest wręcz irracjonalne. Może tak mi się wydawać, ponieważ nie wierzę w coś takiego jak miłość od pierwszego wejrzenia. Zresztą więź najstarszego syna z kotem wydaje mi sie troszeczkę niepokojąca. Bo tak na zdrowy rozsądek kto rzuciłby się na ratunek kotu, pozostawiając na pastwę losu drugiego człowieka. Więź emocjonalna rozumiem, ale może należałoby wykazać trochę więcej człowieczeństwa.
Jak na razie jest to dopiero pierwszy tom. Jestem ciekawa jak dalej potoczą się losy dziewczyny jako pokojówki w rodzinie Ichinokura. Mogę polecić tę mangę fanom shoujo.
RYSUNKI:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz